Wybierając filament, trzeba uwzględnić nie tylko rodzaj planowanego wydruku, lecz także możliwości drukarki. Poszczególne tworzywa wymagają różnych temperatur dyszy i stołu, a część z nich także zamkniętej komory lub odpowiedniego osprzętu. Z poniższego artykułu dowiesz się, jak dobrać filament do drukarki i zastosowania gotowego elementu.
Jaki filament wybrać do konkretnego wydruku?
Zacznij od określenia, w jakich warunkach będzie używany gotowy element. Do modeli dekoracyjnych, makiet i prototypów służących głównie do oceny wyglądu dobrym punktem wyjścia jest PLA. Jeśli drukarka 3D będzie wykorzystywana do wykonywania części użytkowych narażonych na wilgoć, rozważ PETG. Przy kontakcie ze środkami chemicznymi sprawdź dodatkowo odporność konkretnego filamentu na substancję, z którą będzie miał styczność. Do elementów przeznaczonych na zewnątrz lepiej nadaje się ASA ze względu na odporność na promieniowanie UV i podwyższoną temperaturę. Z kolei TPU wybiera się do elastycznych osłon, odbojników, uszczelek czy uchwytów. Przy częściach technicznych narażonych na obciążenia i ścieranie można rozważyć nylon, natomiast poliwęglan sprawdzi się tam, gdzie znaczenie ma również wysoka odporność na temperaturę. Filamenty wzmacniane włóknem węglowym lub szklanym przydają się natomiast wtedy, gdy zależy Ci m.in. na większej sztywności elementu.
Jak sprawdzić wymagania temperaturowe filamentu?
Sprawdź, jakiej temperatury dyszy i stołu wymaga wybrany filament, a następnie porównaj te wartości z możliwościami swojej drukarki 3D. Nie należy kierować się wyłącznie rodzajem tworzywa, ponieważ jego poszczególne odmiany mogą mieć inne wymagania. PLA zazwyczaj drukuje się w niższej temperaturze niż materiały techniczne, takie jak nylon czy poliwęglan. Maksymalna temperatura stołu może ograniczać wybór materiałów technicznych, ponieważ część z nich wymaga podgrzewania powierzchni roboczej do ponad 100°C. Przy filamentach ABS i ASA, a także poliwęglanie oraz niektórych odmianach nylonu, znaczenie ma również zamknięta komora robocza. Zamknięta komora ogranicza różnice temperatur w obrębie wydruku, a tym samym ryzyko skurczu, podwijania narożników i pękania między warstwami.
Czy rodzaj dyszy ma znaczenie przy filamentach z włóknem?
Filamenty z dodatkiem włókna węglowego, szklanego lub kevlarowego mają właściwości ścierne, dlatego wymagają odpowiednio dobranej dyszy. Zwykły model mosiężny nie jest dobrym wyborem do takich materiałów. Stosuje się m.in. dysze ze stali hartowanej, węglika wolframu lub modele z końcówką z rubinu. Znaczenie ma również średnica otworu. Przy części filamentów z krótkimi włóknami można stosować dyszę 0,4 mm, natomiast dla innych producent może zalecać albo wymagać większego otworu, np. 0,6 mm. Minimalną wartość należy więc dobrać zgodnie ze specyfikacją konkretnego materiału.
Jak dobrać średnicę filamentu do drukarki 3D?
Rozmiar dyszy nie określa grubości filamentu, dlatego osobno trzeba sprawdzić, jaką średnicę żyłki obsługuje drukarka 3D. W urządzeniach wykorzystujących filament spotkasz przede wszystkim materiały o średnicy 1,75 mm oraz 2,85 mm. Wymagany rozmiar wynika z konstrukcji ekstrudera i układu prowadzenia tworzywa. Ma to znaczenie zwłaszcza wtedy, gdy szukasz konkretnego tworzywa lub kompozytu dostępnego w obu wariantach.
Przed zakupem konkretnej szpuli sprawdź jej kartę techniczną oraz zalecenia dotyczące druku. Zwróć uwagę na wymagane temperatury, rodzaj i średnicę dyszy oraz ewentualną potrzebę zastosowania zamkniętej komory.
